كاترینا هوج 22ساله اهل یکی از شهرهای حومه لندن ، یك سرباز زن ارتش انگلیس است كه در عراق خدمت كرده است و بصورت نیمه وقت هم بعنوان مدل مشغول بكار است و چند شب پیش هم بعنوان یكی از فینالیست های ملكه زیبایی انتخاب شد.

به گزارش ایران ناز او در نتیجه یکی از کارهای شجاعانه خود در رابطه با گرفتن یک خرابکار ، موفق به دریافت نشان شجاعت شد. به او جذاب ترین سرباز دنیا لقب داده اند.
ادامه تصاویر در ادامه مطلب

گه كمی و فقط كمی بخواهیم از زندگی لذت ببریم و نگاهمان را كمی بهتر كنیم بسیاری از لذت ها نه وقت زیادی می خواهد و نه پول زیادی. پس منتظر تغییرات زیاد در یه روزی كه معلوم نیست كی باشد نباشیم...در کوچکترین اتفاقات عظیم ترین تجارب بشر نهفته است . باور کنید ...

گفته شده است که عکس این دو پرنده در کشور اکراین گرفته شده است و میلیون ها نفر در کشور آمریکا و اروپا با دیدن این عکس ها گریه کرده اند. عکاس این عکس ها آنها را به بالاترین قیمت ممکن به روزنامه های فرانسه فروخته است و تمام نسخه های روزنامه در روز انتشار این عکس بطور کامل فروخته شده است.

نمایش “ازدواج در قهوه‌خانه” به کارگردانی بهزاد محمدی که این روزها در سالن آمفی‌تئاتر پردیس سینمایی قلهک اجرا می‌شود، اثری مملو از شوخی‌های رکیک جنسی است که اجرای این اثر یک سؤال اساسی را در ذهن متبادر می‌کند
خبرگزاری مهر: نمایش “ازدواج در قهوه‌خانه” به کارگردانی بهزاد محمدی که این روزها در سالن آمفی‌تئاتر پردیس سینمایی قلهک اجرا می‌شود، اثری مملو از شوخی‌های رکیک جنسی است که اجرای این اثر یک سؤال اساسی را در ذهن متبادر می‌کند؛ کدام نهاد و وزارتخانه‌ای به این اثر مبتذل مجوز اجرا داده است؟

سال‌ها است که گروه‌های تئاتر حرفه‌ای و هنرمندانی که انرژی و زمان خود را صرف روشن نگه داشتن چراغ تئاتر کرده‌اند، بارها و بارها با مسائل مختلفی که از سوی شورای نظارت و ارزشیابی اداره‌کل هنرهای نمایشی ایجاد شده مواجه شده‌اند.

بارها و بارها هنرمندانی که کارنامه کاری‌شان قابل قبول است و آثار قابل توجهی را در عرصه تئاتر تولید و اجرا کرده‌اند از برخی برخوردهای شورای نظارت و ارزشیابی در امان نبوده‌اند.

بارها و بارها شاهد بوده‌ایم که تئاتر‌های پر مخاطب که از کیفیت قابل توجهی نیز برخوردار بودند هیچگاه نتوانستند بیش از 30 تا 40 اجرا و در نهایت 60 اجرا در سالن‌های تئاتری داشته باشند و یکی از دلایل این امر نیز نبود سالن‌های کافی تئاتر و تعداد بالای گروه‌های متقاضی اجرا ذکر شد.

بارها و بارها گروه‌های جوان و دانشجویی تئاتر که آثاری را جسورانه و با خلاقیت تولید کردند با اصلاحیه‌هایی از سوی شورای نظارت و ارزشیابی اداره‌کل هنرهای نمایشی مواجه شدند. در کنار تئاتر حرفه‌ای و تئاتر دانشجویی، تئاتر آزاد نیز از دیگر بخش‌های تئاتر است که طی سال‌های گذشته فعالیت‌های مستمری داشته است.

اما جای تعجب است که در چنین شرایطی که شورای نظارت و ارزشیابی با جدیت تمام پیگیر تولید و اجرای آثار نمایشی است چگونه در سالنی در شهر تهران و در مقابل چشم مخاطبان که بخش اعظمی از آن‌ها را خانواده‌ها تشکیل داده‌اند، اثری در حال اجرا است که جز شوخی‌های رکیک جنسی در کلام و اجرا چیزی ندارد.

نمایش “ازدواج در قهوه‌خانه” به کارگردانی بهزاد محمدی که این روزها اجرا می‌شود و با جرأت می‌توان از استفاده از نام تئاتر برای آن خودداری کرد، اثری است که پایه اصلی اجرای فی‌البداهه آن بر شوخی‌ها رکیک جنسی است.

شوخی‌های رکیکی که افرادی که با نام بازیگر در آن حضور دارند علاوه بر بیان کلمات رکیک و ادبیات ناپسند از حرکات فیزیکی نامناسب نیز برای پر رنگ‌تر شدن این شوخی‌های جنسی استفاده می‌کنند و در مقابل خانواده‌ها و مخاطبانی که گمان می‌کنند به تماشای اثری نمایشی نشسته‌اند، با آب و تاب انجام می‌دهند.

“ازدواج در قهوه‌خانه” که تنها تلاش تولید کنندگانش این بوده که داستانی یک خطی از دلباختکی دختری به مردی با نام سالار دارد و در این بین فردی دلقک‌گون با نام همت برای رسیدن به این دختر در قهوه‌خانه حضور دارد و این امر بهانه‌ای است برای شکل گرفتن شوخی‌ها و ادبیات مستهجن و ناپسند.

شوخی‌هایی که با آغاز کار و حضور همت در قهوه‌خانه درباره فرد دیگری در این اثر با نام “خاله کتی” آغاز می‌شود. نکته عجیب این است که مردان و زنانی که در این اثر نامطلوب حضور دارند کل روند کار را بر روی شوخی‌های جنسی و ادبیات و حرکاتی ناپسند گذاشته‌اند و در هر چه پر رنگ‌تر کردن این اعمال زشت ابایی ندارند.

بخش دیگر “ازدواج در قهوه‌خانه” به مانند یک شوی ویدئویی است. در این بخش سالار و همت که یکی لاتی مورد علاقه‌ دخترک جوان ساکن در قهوه‌خانه و دیگری مردی به ظاهر ساده به همراه مرد دیگری که انسانی دو جنسی است به اجرای کنسرت موسیقی و اجرای آهنگ‌های مختلف می‌پردازند و در این اجراها هم از شوخی‌های جنسی کاسته نمی‌شود.

حتی افراد حاضر در این اثر کار را به جایی می‌رسانند که مداحی مداحان اهل بیت را نیز به سخره می‌گیرند و بدون هیچ ابایی رفتارهای شینع خود را با رنگ و لعاب بیشتری انجام می‌دهند. نکته قابل توجه و عجیب این است که در انتهای این اثر هجو، بهزاد محمدی که به قول خود کارگردان و بازیگر این اثر است رو به حاضران شروع به نصیحت جمع کرده و به آن‌ها درباره فواید خنده می‌گوید و تأکید می‌کند: زندگی ریاضیات نیست که به آن فکر کنید. زندگی یک اثر هنری است.

عجیب است فردی که از رکیک‌ترین شوخی‌های جنسی و ادبیات مستهجن برای خنداندن حاضران در سالن بهره می‌برد چگونه خود را در جایگاهی می‌بیند که بتواند جمعی را به درستی نصیحت کند؟ نکته این است که گویا گروه خود نیز می‌داند عملکردش غیر اخلاقی است زیرا در زمان اجرای این اثر هجو، جوانانی به عنوان مراقب مدام به ردیف‌های مخاطبان سرک می‌کشیدند که مبادا فردی صدا یا تصویری از این اثر را ضبط کند.

اما عجیب‌ترین نکته این است که چگونه شورای نظارت و ارزشیابی اداره‌کل هنرهای نمایشی و انجمن نمایشگران آزاد مجوز اجرای چنین اثری را صادر کرده‌اند؟ اثری که قرار نیست یک یا دو هفته یا یک ماه اجرا شود، بلکه قرار است ماه‌ها و ماه‌ها در تهران و به گفته مسئول گروه در شهرستان‌ها اجرا داشته باشند.

عجیب است وقتی که گروه‌های تئاتر حرفه‌ای که در بزرگترین رویداد تئاتری ایران اثر قابل قبولی را به صحنه می‌برند اما برای اجرای عمومی نمی‌توانند مجوز دریافت کنند، چگونه مجوز اجرا به چنین کار سخیفی صادر می‌شود؟ آیا اجرای “ازدواج در قهوه‌خانه” با بلیت 12 و 15 هزار تومان و دو نوبت اجرا در روزهای پایانی هفته فرهنگ‌سازی مناسبی برای مخاطبان و علاقه‌مندان به هنر دارد؟

این وضعیت باید مشخص شود که کدام نهاد یا سازمانی به چنین اثری مجوز اجرا داده است. نکته جالب این است که بهزاد محمدی در گفتگویی با یکی از رسانه‌های رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای همکاری و صدور مجوز اجرای اثر خود تقدیر و تشکر کرده بود.

این دختر ۲۵ ساله انگلیسی توانست در مدت تنها ۶ ماه ۹۲ کیلو از وزنش را کاهش دهد.
هریت جنکیس که اهل جنوب همپتون است ،۱۷۰ سانتی متر قد و حدود ۱۶۵ پوند وزن داشت.

این زن انگلیسی می گوید: آرزو داشتم معلم شوم ولی به دلیل اینکه همواره می ترسیدم شاگردانم مرا مسخره کنم . سرانجام وی توانست با تشویق و کمک دوستانش شروع به کاهش وزنش کند .
این دختر توانست با ورزش و رژیم های غذایی متخصصین توانست ۹۲ کیلوگرم در ۶ ماه از وزن خود بکاهد.
حالا هریت توانسته به عنوان یک معلم در چندین مدرسه تدریس کند و این امر را مدیون دوستان و مهمتر از همه اراده ی خود می داند.
هریت توانسته با این کاهش وزن رکورد خود را در گینس ثبت کند.

یک مرد هندی 44 ساله در حال مبارزه با یک بیماری نادر است که چهره ای زشت را به او داده و مشکلات زیادی را برای او به وجود آورده است.
محمد حاسین، مرد هندی که در حال حاضر 44 سال داشته و در شهر "سیناگار" زندگی می کند از یک نوع بیماری بسیار نادر رنج می برد. این سندرم خاص باعث شده است تا طرف راست صورت و سینه وی به شکل ترسناک و زشتی پیدا کند. وی از زمانی که متولد شده بود دارای لکه ای سرخ بر روی صورتش بود که کم کم بزرگ شده و سمت راست سینه وی را نیز پوشانده است. متاسفانه این لکه در صورت وی باد کرده و شکل بسیار نامطلوبی را به این مرد داده است.



متاسفانه خانواده او به دلایل مشکلات مالی نتوانسته بودند او را در زمان کودکی درمان کنند و وی تا دوره بزرگ سالی با این مشکل دست و پنجه نرم کرد. او خود در این مورد می گوید: من در ابتدا متوجه نبودم که با دیگران متفاوت هستم و دلیل آن هم رفتار خوب خانواده و اطرافیان با من بود. اما پس از رسیدن به سن بلوغ و ورود به جامعه بود که من متوجه شدم که تفاوتهایی با دیگران دارم. متاسفانه بسیاری از مردم با من برخورد مناسبی نداشتند و حتی تعدادی تصور می کنند که بیماری من واگیردار است و صورت خود را در مقابل من می پوشانند. من چند بار سعی کردم که ازدواج کنم اما به خاطر این بیماری موفق نشدم.
او در زمانی که به اندازه کافی رشد کرد به دنبال شغلی گشت تا نهایتا در یک دفتر روابط عمومی به عنوان یک کارمند ساده استخدام شد. وی پس از جمع کردن پول کافی به پزشک مراجعه کرد. پزشکان بیماری وی را سندرم‌ " haemangioma " تشخیص دادند که در آن توموری در بدن به وجود می آید که پر از رگهای خونی اضافی و ناخواسته است. وی در هندوستان به زیر تیغ جراحان رفت که متاسفانه به دلیل خونریزی عمل وی ناموفق بود.


وی سپس با دکتر " میلتون وانر" در نیویورک تماس گرفت تا در مورد مشکل خود مشورت بگیرد. این پزشک بیماری وی را "لکه سرخ" تشخیص دادند که به دلیل درمان نشدن رشد کرده و به این شکل در آمده است. این پزشک در مورد شرایط محمد می گوید: بیماری "لکه سرخ" قابل درمان است اما در این مورد به دلیل عدم درمان و بزرگ شدن عضو کار برای درمان بسیار سخت شده است. اما همچنان امیدهایی برای درمان وجود دارد.
محمد امیدوار است که بتواند با انجام عمل جراحی از این شرایط نجات پیدا کرده و به زندگی عادی خود بازگردد. وی در حال حاضر با مادر و خواهر خود زندگی می کند. پدر او در سال 2008 میلادی فوت کرده است.